Veilig werken met kinderen.
Winkelwagen

Blog

“Ik had nog niet eens een pleister bij me.”

De top 6 EHBO-spullen die je altijd bij je moet hebben.

 

We zaten op het strand in Spanje. Met de kleinste van twee jaar zat ik aan de rand van het water te spelen. Onze twee oudste zonen van tien en zes jaar gingen een stuk verderop klauteren op de rotsen. Het was zo ontspannen. Totdat ik mijn oudste zoon hevig zag zwaaien.

 

Ik snelde naar ze toe. Mijn oudste zoon schreeuwde: ‘Sebas is gevallen! Hij bloedt!’ En inderdaad, nu ik dichterbij kwam, zag ik dat het onderbeen van mijn zoon op meerdere plekken flink geschaafd was. Oh jee, dacht ik. Ik heb nog niet eens een pleister of een pakje zakdoeken in mijn tas…

 

Op dat moment realiseerde ik me dat het – met drie kleine kinderen in je buurt – toch wel handig is als je iets van EHBO afweet. En dat je altijd wat spullen in je tas moet hebben. Die EHBO-training ben ik inmiddels aan het volgen. Aan Incase vroeg ik wat ze adviseren om altijd in je handtas te stoppen.

 

De top 6 onmisbare EHBO-spullen:

 

# 1: Waterverstuiver

Gemakkelijker dan een flesje water. Want hiermee spoel je ogen uit of schaafwonden schoon.

# 2: Pleisters

Kies voor kant-en-klare pleisters in allerlei formaten, dan heb je ook geen schaar nodig.

# 3: Traumazwachtel

Onmisbaar voor grotere wonden die hevig bloeden.

# 4: Burn free of Burn shield

Voor het koelen van brandwonden. In de vorm van een gel of gaasje met gel. Kun je ook gebruiken als je door de zon verbrand bent.

# 5: Aspivenin

Word je gestoken door een insect, dan kun je hiermee het gif uit je huid zuigen. Maar dan moet je dat wel direct doen. In de handtas dus.

# 6: Kiss of Life

Deze hangt natuurlijk aan je sleutelbos. Om mensen mee te beademen op een veilige manier. Volg je in 2018 een training bij Incase, dan krijg je hem gratis.

Met mijn zoon liep het trouwens goed af. Met een fles water spoelden we zijn been af en de schaafwonden bleken mee te vallen. Gelukkig was er iemand anders op het strand die wel pleisters bij zich had. Waterdichte nog wel. Maar ik nam mezelf toen twee dingen voor: zo snel mogelijk op EHBO-cursus én voortaan zit er altijd een etuitje met EHBO-spullen in mijn tas.

Een blik achter de schermen bij de EHBO-post van het Timmerdorp

Kilo’s spijkers gingen er doorheen. Achttienhonderd pallets werden aan elkaar getimmerd. Het Timmerdorp 2018 is weer voorbij. Ernstige ongelukkigen waren er gelukkig ook dit jaar niet. Toch is de EHBO-post geen overbodige luxe. Maar wat gebeurt daar nou allemaal? Een blik achter de schermen met Gerry Rijsterborgh – al 14 jaar lid van het EHBO-team op het Timmerdorp. ‘Een koud doekje, een beetje aandacht en een ijsje. Daar los je 90% van de dingen mee op.’

Heel boos en heel verdrietig

‘Bij één van de kavels stond een meisje. Heel erg boos en heel erg verdrietig. Ze was het helemaal niet eens met de vier heren met wie ze aan het bouwen was. Ik vroeg of ik naast haar mocht staan. ‘Nee’, zei ze bozig. ‘Oh jee, ik sta er al. Zullen we anders eens samen op zoek gaan naar een ijsje?’ Heel voorzichtig brak er een klein glimlachje door op haar gezichtje. Dat wilde ze wel. Een kwartier nadat ze een lekker ijsje gegeten had, was ze al weer vrolijk aan het timmeren.

Verslikt in een zuurtje

Je zou misschien denken dat we bij de EHBO-post voortdurend pleisters aan het plakken zijn. Maar eigenlijk is het ook onze taak om in de gaten te houden of het wel goed gaat met de kinderen. Veertien jaar geleden begon ik als EHBO’er bij het Timmerdorp. Er deden toen hooguit zestig kinderen mee. We hadden een doos met pleisters mee en dat was het wel zo’n beetje. Maar toen er dat jaar een meisje zich verslikte in een zuurtje en blauw aanliep, realiseerden we ons dat je goed moet weten wat je moet doen als je met kinderen werkt. Met het meisje liep het trouwens goed af.

Een serieuze EHBO-post

Inmiddels komen er 450 kinderen en hebben we een serieuze EHBO-post ingericht – met dank aan Incase. Van tevoren vragen ze bij ons wat we nodig hebben en dat ligt er dan ook allemaal. De meeste ongelukjes zoals schaafwondjes kun je trouwens behandelen met een cool pack en een beetje aandacht. Ik koop het goedkoopste damesverband, knip het in drie stukken, maak het nat met water en leg ze in de vriezer. Dat werkt perfect. Daarvan hebben we er dan wel weer honderden gebruikt. Er ontstaan ook veel schaafwonden in zo’n week.

Honderden splinters en schaafwonden

We hebben de aantallen niet precies bijgehouden. Maar het waren zeker 100 splinters, 100 hamers op duimen en zo’n 20 kinderen die in een spijker waren getrapt. Eén jongetje hamerde zo enthousiast dat hij bij een uithaal, zijn eigen achterhoofd raakte. Die wond moest bij de huisarts gelijmd worden. Gelukkig kon hij al na een uur weer lekker mee timmeren.

Inmiddels niet meer zenuwachtig

Vroeger dacht ik wel eens: als dat maar goed gaat: zoveel kinderen. Maar inmiddels ben ik niet meer zenuwachtig. Ik weet van mezelf dat ik goed reageer in panieksituaties. Tijdens de Nijmeegse vierdaagse heb ik op één dag iemand gereanimeerd, iemand in veiligheid gebracht die vijftig pijnstillers had geslikt en iemand geholpen die acuut ziek werd door voedselvergiftiging. Ik weet dan gelukkig precies wat ik moet doen. Pas als alles voorbij is, merk ik wat het met mezelf doet.

Tips voor ouders

Of ik nog tips voor ouders heb die hun kind naar het Timmerdorp brengen? Bereid je kind goed voor op het weer dat kan omslaan. Ieder jaar neem ik zelf een stapel handdoeken en droge kleren in allerlei maten mee. En ik heb ze ieder jaar weer nodig. Geef je kind dus extra kleren en een handdoek mee. Smeer je kind in met zonnebrand. Geef hartig beleg op brood mee. We zien tijdens de lunch echt een piek in het aantal wespensteken bij kinderen die zoet eten mee hebben. En zorg voor stevige schoenen. Dan zorgen wij ervoor dat we alles in goede banen leiden als er toch iets gebeurt en dat we genoeg ijsjes bij ons hebben.’

Nog twee tips van Gerry!

Hoe verzorg je een kleine (schaaf)wond?

  • Koelen met een koude, natte lap of een cool pack.
  • Afspoelen met water en ontsmetten met Nestosyl.
  • Eventueel een gaasje of pleister erop.

Wat doe je als je in een spijker trapt?

  • Goed weken in een badje met Biotex of soda.
  • Eventueel een gaasje of pleister erop.

‘Ieder kind moet een keer een kapotte knie hebben gehad’

‘Ik noem het zelf ‘de vertrutting van het spelen’ en je ziet het helaas steeds meer gebeuren. Niet meer zelf op straat spelen. Niet in een boom klimmen. We doen er alles aan om te voorkomen dat kinderen zich verwonden. Terwijl ze het juist nodig hebben om af en toe een foutje te kunnen maken.’ Aan het woord is Lodewijk Wever, eigenaar van Incase, over het nut van vallen en schaafwonden.

Je zou denken dat jij juist huiverig bent voor kinderen die gewond kunnen raken.

‘Welnee. Het is ontzettend nuttig als kinderen leren wat risico’s zijn. Uit allerlei onderzoeken blijkt dat als kinderen te veilig en beschermd opgroeien, ze later angstiger worden en slecht met weerstand om kunnen gaan. Laat ze dus vooral in bomen klimmen. Ieder kind moet een keer een kapotte knie hebben gehad.’

Dus we kunnen ze rustig tijdens het Timmerdorp met een cirkelzaag laten spelen?

‘Kinderen moeten kunnen ravotten, maar wel op een verantwoorde manier. Het Timmerdorp is daar een perfect voorbeeld van. Ons team zal daar heel wat schaafwonden en splinters behandelen. Een mooie pleister erop. Snoepje mee. Prachtig toch? En ondertussen wordt wel gedacht aan alle echte risico’s. Kinderen moeten dus verplicht goed schoeisel aan. Hun hamers worden gecheckt op stevigheid. Ze kunnen hout op maat laten zagen door de begeleiders. En er wordt gecheckt of hun bouwsels degelijk genoeg zijn. Kinderen ontdekken tijdens zo’n week wat teamwork is en dat je dingen doordacht moet doen. En als je even niet oplet, dan sla je jezelf op je duim. Hoe leerzaam is dat? En ondertussen hebben ze de grootste lol door alle verantwoordelijkheid en vrijheid die ze krijgen.’

Heb je nog een advies aan ouders met jonge kinderen?

‘Laat ze vooral zelf dingen ontdekken. En schrik niet van een beetje bloed. Het hoort bij opgroeien. Maar zorg wel dat je weet wat je moet doen als het toch mis gaat. Fris je EHBO-kennis op en zorg dat je altijd een goedgevulde EHBO-doos in de buurt hebt.’

Kennis opfrissen van EHBO voor kinderen?

Ook sponsor worden van het Jan Campert Timmerdorp

Al deze foto's zijn met toestemming van de ouders van de kinderen en het Timmerdorp gemaakt.


De tweede helft speelde zich af in de kleedkamer

Met een spierwit gezicht lag hij op de koude vloer van de kleedkamer. Zijn voetbalshirt had hij al uitgetrokken. Daarna was hij in elkaar gezakt. Op dat moment stond ik nog te wachten langs de lijn van het voetbalveld. De tweede helft van de voetbalwedstrijd van mijn zoon zou bijna beginnen. Totdat mijn man mij riep. ‘Je moet nu naar de kleedkamers!’.

Hijgend kom ik de kleedkamer binnen. De grensrechter is bezig de jonge voetballer te reanimeren. Ik zie dat het Thijs is. De verdediger uit het team van mijn zoon. ‘Kan ik wat doen? Ik heb BHV.’ ‘Neem maar over’, zegt hij. Zonder erbij na te denken kniel ik naast Thijs. De woorden van mijn BHV-trainer gonzen door mijn hoofd. ‘Ook al doe je iets verkeerd, breek je een rib of wat dan ook, het maakt niet uit. Als je maar iets doet.’

Die gedachten verdwijnen snel naar de achtergrond. Ik hoor mijzelf hardop tot dertig tellen terwijl ik Thijs borstcompressies geef. ‘Er moet nu een AED komen!’, schreeuw ik tussen de hartmassage en het beademen door. Vanuit de hoek van de kleedkamer hoor ik mijn man roepen. ‘Ga door, ga door! Hij krijgt alweer wat kleur!’. Ik geef Thijs een tik in zijn gezicht. ‘Kom op nou!’ roep ik. Dan komt iemand met de AED binnen. Het apparaat zegt precies wat ik moet doen. Ik plak de plakkers op zijn lichaam. Zoals een leeuwin waakt over haar jongen, strek ik mijn handen uit over Thijs’ lichaam. ‘Niet aankomen!’ roep ik voordat ik op de knop van de AED druk. Langzaam begin ik ook te geloven dat hij weer wat kleur krijgt. In totaal geef ik Thijs drie keer een stoot. Daarna ga ik weer door met de hartmassage.

Ik heb geen idee hoe lang ik bezig ben als een politieagente binnenkomt en het van mij overneemt. Terwijl zij de borstcompressies doet, blijf ik beademen. Niet veel later staan de ambulancebroeders in de kleedkamer. Iedereen moet de kleedkamer verlaten. Als ik een paar minuten later in de bestuurskamer zit bij te komen, hoor ik dat Thijs met hartslag de ambulance in is gegaan.

Het aantal speelminuten van het team bleef die middag staan op 45 minuten. De wedstrijd ging door in de kleedkamer. Hoe de wedstrijd op het veld was afgelopen zullen we nooit weten. Met Thijs liep het gelukkig goed af. Ik ben nog altijd trots als ik hem zie op de voetbalclub als trainer van een jeugdteam. Op hem én op mezelf.

Voetbal reanimatie Incase Blog

Durf jij mond-op-mondbeademing te geven?

Met een Kiss-of-Life wel

Een gewetensvraag: je loopt op een avond in de stad. Vlakbij zie je een man op de grond liggen. Het gaat niet goed met hem. Een groepje omstanders kijkt ernaar. Iemand belt 112. Maar verder gebeurt er weinig. Te weinig, want jij ziet al snel dat de man reanimatie en dus mond-op-mondbeademing nodig heeft. Maar… er zit wat schuim op zijn mond. Wat doe je?

Een Kiss-of-Life om jezelf te beschermen

Reanimatie en mond-op-mondbeademing is heftig om mee te maken. Daarom proberen we de drempel zo laag mogelijk te maken om in actie te komen. Met een Kiss-of-Life kun je iemand beademen, zonder dat je direct met de ander in contact komt. Het is een beademingsmasker. Een veilig idee als iemand bijvoorbeeld bloedt of overgeeft.

We delen er 10.000 uit!

Iedere cursist krijgt dit jaar een sleutelhanger met Kiss-of-Life van ons. Een cadeautje om te vieren dat we 20 jaar bestaan. Wist je dat zo’n sleutelhanger je er ook aan herinnert dát je mond-op-mondbeademing kunt geven? Een mooi bijeffect: het houdt de vaardigheden die je hebt geleerd tijdens de training levendig.

Enne… we vinden het zelf dus echt een geweldig idee dat er over een tijdje 10.000 mensen rondlopen met een Kiss-of-Life op zak. Hoeveel levens worden daarmee gered?

>>> Zelf leren reanimeren? Geef je nu op voor de training


Incase 20 jaar!

“Je hoeft niet bang te zijn voor pleisters en een schram”

Incase bestaat 20 jaar. En daarom trakteren we een aantal kinderdagverblijven op een exclusieve workshop over EHBO met Arjan Smit van Sesamstraat. Hoe kun je kinderen nu op een leuke manier laten wennen aan een verbanddoos?

“Beer Cees heeft zijn pootje gestoten. Wat moeten we nu doen? Zit er misschien iets in de koffer wat we kunnen gebruiken” Tien peutertjes kijken van de beer naar de EHBO-koffer en weer terug. Ze zijn nog een beetje verlegen deze ochtend. Maar Arjan Smit weet precies hoe hij daarmee om moet gaan. Hij moedigt één van de kinderen aan. “Wil jij deze pleister op de beer plakken?”

Arjan Smit: “De workshops zijn echt een feestje. Het doel is om te laten zien dat je niet bang hoeft te zijn voor pleisters en een schram. Als ik vroeger een wondje had, dan kwam er zo’n spuitbus waarop stond prikt niet. Nou dat prikte dus wel. Daarom vind ik het zo’n mooi onderwerp om met peuters te bespreken. Kinderen ervaren een wondje heel anders dan de ouders.

Wat we precies tijdens de workshop gaan doen, is nooit te voorspellen want iedere groep is anders. Ik creëer binnen bepaalde kaders ruimte voor hun verhalen. Daarvoor kijk ik heel goed naar kinderen, wat kunnen ze al wel en wat nog niet? Begrijpen ze dat de beer pijn heeft en dat je hem kunt helpen? Ieder kind kan op zijn eigen niveau meedoen. Dat is echt ontzettend leuk.”

Ondertussen is de verlegenheid bij de meeste peuters al aardig weggeëbd. Er graaien er drie tegelijk in de EHBO-koffer. Beer Cees zit volgeplakt. Er wordt gegiecheld. En nu beginnen de kinderen zichzelf vol te plakken met de kleurige kinderpleisters. “Eigenlijk zou iedereen met kinderen zo’n EHBO-koffer moeten hebben. Doordat de EHBO-spullen van Incase er ook leuk uitzien, komt het allemaal minder bedreigend over. En dat is nou ook precies het doel van deze workshop. Je hoeft niet bang te zijn voor een wondje.”

De foto's van de kinderen zijn allemaal met toestemming van de ouders en Arjan gemaakt. © Incase B.V.


<div style="border-bottom: 1px solid #0680c4; margin-bottom: 100px;"></div>